De lucht van friet in de trein

“Jullie mogen alle drie om beurten op het touchscreen van het kaartautomaat drukken. En schiet een beetje op, anders krijgt die automaat weer de hik. Nee, je moet die chipkaart voor dát vakje houden, nou kunnen we weer overnieuw beginnen. En blijf met je poten van mijn tas af, je krijgt geen snoep meer.”

“Heb jij nou al ingecheckt? Weet je dat niet meer? Heeft die stomme paal nou ‘piep’ gezegd of niet? Nee, dan moet je niet ondertussen met je telefoon spelen. Ik zei toch dat je moet opletten als je zo nodig zelf je OV-chipkaart wilt vasthouden. Waar is je OV-chipkaart eigenlijk?”

“Onze trein komt op spoor drie. Of nee, wacht… Hoe je klep nou even, ze roepen iets om. Moeten we toch naar spoor zes? Waar is dat nou weer? Blijf even op de tas passen, mama gaat even aan die meneer vragen waar onze trein dan wel gaat.”

“Eérst die mensen laten uitstappen als de trein aankomt, voordat jullie zelf naar binnen stormen. Ha, daar is de trein. Wat zei ik nou, eerst die mensen laten uitstappen… He, luister eens! Nou ja, laat ook maar.”

“Wat is er? Moet je plassen? En je vindt de wc in de trein vies? De wc in de trein is ook vies schatje, mama wil er ook niet op. Nee schatje, niet gaan huilen. Ja, ik weet dat je moet plassen, maar je moet het maar even ophouden. Over drie kwartier zijn we bij oma.”

U begrijpt, het is herfstvakantie. Omdat het deze week motregent maken gezinnen uitstapjes. Musea zijn weerproof en tegenwoordig vaak kindvriendelijk. En een ouderwets dagje shoppen is ook best gezellig.

Binnensteden en musea zijn uitstekend per trein bereikbaar, en daarom laten mensen de auto een dagje thuis. Maar het ov is voor veel mensen nogal ingewikkeld. De OV-chipkaart, omchecken tussen vervoerders, stationsplattegronden en treinetiquette, voor de minder ervaren treinreiziger is het allemaal ondoorgrondelijk.

De gemiddelde forens of student draait er z’n hand niet voor om. Die weet dat er na de mudvolle Intercity nog een Sprinter volgt met dezelfde bestemming en vrije zitplaatsen. Of dat je bij een verstoring tussen Leiden en Utrecht ook prima via Schiphol kunt reizen, met maar iets vertraging. Het station is geen warboel, maar een vaste route van de favoriete koffiebar naar het juiste perron. De chipkaartautomaat wordt overgeslagen, want de kaart laadt automatisch op of is een abonnement.

Een gezin met herfstvakantie heeft deze kennis niet. En een verstoring op het spoor maakt de boel alleen maar erger. ‘Omreizen via Deventer’ is dan een ramp, mede omdat de gemiddelde Nederlander bij gebrek aan topografische kennis geen idee heeft waar Deventer ligt. Een app van NS of 9292 zou uitkomst kunnen bieden, maar dan moet je wel weten hoe die werkt.

Voor forenzen wordt de treinreis er niet aangenamer op. Zeker niet rond een uur of vijf als de vakantievierende gezinnen massaal friet gaan eten in de trein. De lucht daarvan doet de lege forenzenmaag geen goed. Enige troost is de gedachte dat maandag alles weer normaal is.

5 reacties

  1. rcroding
    23 oktober 2015 om 12:54- Reageren

    Herkenbaar 🙂

  2. Victor
    23 oktober 2015 om 16:16- Reageren

    Waarom wordt er toch altijd met een toon geschreven alsof alles maar dan ook echt alles volledig uitgekauwd moet zijn. Mensen moet zich op een reis ook eens degelijk voorbereiden. Er is ook nog eigen verantwoordelijkheid.

    • ACF Sierts
      23 oktober 2015 om 17:44- Reageren

      @Victor: ik vind juist de toon van jou reactie opmerkelijk. Het is namelijk gewoon een leuk geschreven column die de alledaagse realiteit voor de minder ervaren reiziger beschrijft. Jou reactie heeft m.i. een aanbodsgerichte en weinig klantgerichte ondertoon. Oftewel: de reiziger moet zich voegen naar het systeem ipv andersom, en als ‘ie het niet goed snapt, dan heeft ‘ie zich niet goed voorbereid dus eigen schuld. Gelukkig vinden de meeste conducteurs en servicemedewerkers het juist dankbaar werk om onzekere reizigers verder te helpen, elke dag opnieuw 🙂

  3. Pietertje G.
    24 oktober 2015 om 09:45- Reageren

    Herkenbaar, al weet ik ook wel forenzen met stinkende gewoontes te benoemen. Maar een beetje meer consideratie met de moeder met een aantal lastige kinderen en geen benul van het huidige ingewikkeld ogende systeem zou wel mogen. Misschien tijd om eens iets te gaan doen aan een grondige educatie van kinderen m.b.t. het vervoer. Kind rustiger en trots omdat het moeder kan helpen, en moeder weer een zorg minder.

  4. Jos H
    24 oktober 2015 om 12:48- Reageren

    Heel herkenbaar dit stukje tot ik opeens het stukje treinetiquette las van ervaren reizigers>
    Ik moet eerlijk genoeg zeggen dat ik daar in de praktijk niet veel van merk.
    Laten we maar eens wat dwarsstraten noemen.
    – altijd bezig zijn met hun mobieltje, vaak zodanig dat de hele trein mee mag genieten. Wat is WhattsApp dan een zegen. Daar heb je tenminste geen last van.
    – de stiltecoupé gebruiken om eens heerlijk bij te praten met je medereizigers
    – de stoel naast hun barricaderen met tassen en als er dan echt geen plaats meer is, na een vriendelijk verzoek, met veel misbaar de stoel vrij te maken
    – met hun voeten languit op de andere bank liggen
    – en dan dat eten. Laat de bovengenoemde gezinnen maar lekker hun friet eten. Want wat er door de frequente reiziger gegeten wordt ? Hele maaltijden worden uitgestald, altijd welriekend gekruid en uitvoerig geconsumeerd. Maar, als excuus, het is ook moeilijk om het overaanbod aan eten in de moderne stations te negeren

    Die gezinnen met kinderen zijn na volgende week weer verdwenen, die frequente reizigers niet.

Laat een reactie achter