Halen we 2025?

Twee jaar geleden tekenden de gezamenlijke ov-autoriteiten het bestuursakkoord Zero Emissie Regionaal Busvervoer 2025. Het was het slotakkoord van de Stichting Zero Emissie Busvervoer. Verder kreeg de club niet enorm veel voor elkaar, maar dit resultaat kunnen ze mooi in hun zak steken: nergens in Europa elektrificeren ze bussen sneller dan in Nederland. 

Schiermonnikoog, Gorinchem, Venlo, Eindhoven, Amstelland-Meerlanden… Overheden steken elkaar de loef af met nog grotere vloten, niet gehinderd door technische belemmeringen. Aan die laatste factor zal het niet liggen. Ik val bijkans van mijn stoel als ik zie hoeveel meer capaciteit er in een steeds kleinere batterij kan en hoeveel sneller bussen kunnen worden opgeladen in vergelijking met vijf jaar geleden.

Toen schreven we nog over een Volvo-bus die in vijf minuten kon worden opgeladen via een pantograaf. Het was nog wel een gedoe met het stroomnet, om een 200 kW-laadpaal neer te zetten. De bus kon dan 10 tot 15 kilometer rijden, daarna nam een dieselmotor het over. Inderdaad: hybride nog. De batterijen kwamen van de Delftse start-up Epyon, inmiddels overgenomen door ABB.

De techniek maakt het verleidelijk om maar te blijven roepen: 2025 halen we wel. De waarheid is echter dat als we dat jaar willen halen, we flinke financiële en operationele offers moeten brengen. Iedereen die ik afgelopen tijd sprak over elektrisch rijden zei hetzelfde: het is een complete systeemverandering. Een elektrische bus mag dan over de gehele levensduur ongeveer even duur zijn als een dieselbus, als je alle laadinfrastructuur meerekent, zijn de kosten gigantisch.

En dan komt het belangrijke politieke addertje onder het gras van het bestuursakkoord vandaan. Want daar staat: ‘Partijen onderschrijven dat de transitie naar Zero Emissie Busvervoer niet ten koste mag gaan van de reiziger en daarmee de dienstverlening in het regionale busvervoer.’ Een cynicus zou kunnen stellen dat dat wellicht in Amstelland-Meerlanden al is gebeurd. Kleine dorpen verloren hun vaste busverbinding door invoering van een flexnet. De grootste vloot van elektrische bussen in Europa moet immers ergens van worden betaald, nietwaar?

Het is wachten tot de eerste gedeputeerde bovenstaande zin als argument gebruikt om de elektrische keutel in te trekken. Want als we 2025, dat zwaard van Damocles, echt serieus willen nemen, moeten we veel harder aan de slag en soms pijnlijke keuzes maken. Dat vergt, voorzichtig uitgedrukt, politieke moed.

Laat een reactie achter