Ik zwaai af

Dit is mijn laatste week voor OV-Magazine. Per 1 juli neem ik afscheid van een prachtig vakblad waar ik veel heb mogen doen en leren. Maar nu wordt het tijd voor iets anders.

Het was bijna vijf jaar geleden met een kop koffie Deventer dat ik kennismaakte met Constant Stroecken, toen nog uitgever en hoofdredacteur van OV-Magazine. Het blad moest online actiever worden en hij zocht daarvoor hulp. Dat kon ik hem wel bieden. We startten een lezersonderzoek, ontwikkelden een nieuwe website en werden actief op sociale media.

Het heeft zijn vruchten afgeworpen. Het aantal abonnees zit weer in de lift, we worden goed gelezen en zowel binnen als buiten de vakwereld worden we gevonden en gewaardeerd.

Voor mij persoonlijk hield het ook niet op bij het neerzetten van een goede online strategie. Ik ging ook schrijven voor OV-Magazine. Eerst alleen online, later ook voor het blad. Het onderwerp mobiliteit (en ov in het bijzonder) heeft me altijd geboeid, dus het was inhoudelijk een goede match.

De afgelopen vijf jaar waren intensief, maar fantastisch om te doen. Ik kreeg op talloze plekken in binnen- en buitenland een kijkje in de keuken en leerde tal van mensen in de vakwereld kennen op allerlei niveaus en specialismen. Voor mij als journalist was het fijn om diep op de materie in te kunnen gaan en te pogen om ov-onderwerpen goed uit te diepen: genuanceerd, gebalanceerd en kritisch.

In de afgelopen jaren is er veel veranderd. Elektrisch busvervoer kwam op, Mobility as a Service en autonoom vervoer kwamen op als hype en zullen ongetwijfeld na de hype hun weg ook vinden. Veolia verdween uit het ov, EBS redde het nét en NS: daarmee was het never a dull moment. Veel dingen zijn ten positieve veranderd. Maar het blijft soms traag gaan, gepaard met veel – heel veel – gepraat en overleg.

Ook bij mij is er het nodige veranderd. Ik merkte steeds vaker dat onderwerpen rond duurzame mobiliteit me zo boeiden dat ik er het liefst zelf mee aan de slag wou. Want als journalist heb je een vrij indirect beroep. Je staat aan de zijlijn, rapporteert, adresseert thema’s en wie weet gaan anderen er wel wat mee doen.

De betrokkenheid is er dus nog steeds. Maar wel zodanig dat ik in de toekomst, met de kennis en het netwerk dat ik heb opgebouwd in die jaren, zelf de handen uit de mouwen wil steken. In welke rol precies, zal nog moeten blijken.

OV-Magazine blijft doorgaan onder de vlag van Acquire Publishing. De redactie is als vanouds te bereiken op redactie@acquirepublishing.nl. Voor persoonlijke berichten ben ik het beste te benaderen via LinkedIn (en ook op Twitter blijf ik actief). En mocht je me in je telefoon hebben staan: ook mijn 06 blijf ik gewoon opnemen.

Hopelijk tot ziens!

Eén reactie

  1. Onno Pruis
    27 juni 2018 om 15:14- Reageren

    Ha Vincent,
    Heel jammer, had ik niet direct verwacht, maar ik begrijp je ook wel. Na een aantal jaren heb je alles al een keer langs zien komen en weet je ook dat ov ook niet altijd zaligmakend is: het is ook wel een stroperig wereldje, met de spoorsector en internationaal spoorvervoer wel aan kop. Ik wens je veel succes: de mobiliteitswereld blijft boeiend en is ook weer niet zo groot. We komen elkaar vast wel weer eens tegen.
    Niet gedacht dat je alweer 5 jaar aan de slag was trouwens……
    Groet,
    Onno

Laat een reactie achter