Visie en lef

Kijk naar Londen. Kijk naar Parijs. Kijk naar Kassel. Kijk naar Karlsruhe. Kijk naar Wenen. De jaloersmakende stedelijke voorbeelden buitelen over elkaar heen als je her en der vraagt het het eigenlijk gesteld is met het ov in de Randstad. En ja: in veel van die steden zijn of worden ambitieuze (rail)plannen uitgevoerd. 

- Dit artikel kost € 1,50
Bent u al abonnee, dan kunt u hier inloggen voor gratis toegang tot alle artikelen: [ Login]
- Wilt u abonnee worden, kijk dan hier voor alle abonnementen
- U kunt dit artikel los kopen voor € 1,50 via deze link: Purchase Only

In Nederland komt het concept van RandstadRail aardig in de buurt en ook dat systeem laat klinkende cijfers zien. Tussen 2002 maakten er nog dagelijks 29.000 reizigers gebruik van wat toen nog de Hofpleinlijn en Zoetermeerlijn waren. Inmiddels zijn dat er 125.000. Dat zijn er dus bijna 100.000 meer en veel meer dan dat de Metropoolregio Rotterdam Den Haag ooit had durven dromen, zeggen ze in de reportage over RandstadRail. 

Waarom zien we dat soort projecten in Nederland niet meer van de grond komen? De RijnGouweLijn liep stuk, de RegioTram in Groningen werd niks en ook van plannen om het Kamperlijntje als tram verder Zwolle in te trekken, daar kwam niks van terecht. En om die laatste lijn vandaag de dag nu een succesnummer te noemen… 

Ligt het aan de besluitvorming? Aan het geld? Aan de visie? Nu hoor ik Connexxion-topman Bart Schmeink alweer: light rail is geen panacee. Hij wijst er altijd fijntjes op dat zijn elektrische bussen meer passagiers weg kunnen zetten dan trams en dat ze nog flexibeler zijn ook. “Kijk eens! Die rijdt ook op banden!”, riep Schmeink me onlangs triomfantelijk toe, toen we samen op het perron van metrolijn 4 in

- Dit artikel kost € 1,50
Bent u al abonnee, dan kunt u hier inloggen voor gratis toegang tot alle artikelen: [ Login]
- Wilt u abonnee worden, kijk dan hier voor alle abonnementen
- U kunt dit artikel los kopen voor € 1,50 via deze link: Purchase Only